Fyrsta veiðiferð sumarsins

„Fyrsta veiðiferðin á þessu ári var í Korpu. En reyndar þjófstartaði með því að fara með Kvennanefnd SVFR í frábæra og vel skipulagða ferð í Brúará,“ segir María Hrönn Magnúsdóttir þegar hún rifjar upp fyrstu daga veiðitímabilsins og bætir við;  „Við gistum á Seli og fengum kastkennslu á laugardeginum og svo veiðikennslu á sunnudeginum. Þar sem ég er nokkuð með einhendu köstin þá ákvað ég að plata Jóa til að kenna mér frekar á tvíhenduna sem mér hefur ekki gengið nógu vel með og alltaf lagt til hliðar og gefist upp með. Þarna var ég ákveðin í að ná þessu og gekk vel. Þessi kennsla átti eftir að skila mér góðri veiði í Korpunni núna. Við hjónin áttum dag í Korpunni þann 15.apríl og vorum við mjög spennt. Guðni minn var því miður veikur og gat því lítið verið með mér í þetta sinn. Ég vaknaði eldsnemma og var mjög spennt fyrir deginum en veðrið var ömurlegt rok og úrhellis rigning. Spáin var hins vegar sú að það ætti að stytta upp fljótlega svo ég ákvað að bíða aðeins með að fara út enda allur dagurinn fram undan. Ég fór af stað rétt rúmlega 10 en þá var nánast hætt að rigna en enn töluvert rok. Því var ég ákveðin í því að nú skyldi tvíhendan vera notuð í Stíflunni. Mikið vatn var í ánni og smá skoluð. Ég byrjaði í Stíflunni og hóf að rifja upp köstin og eftir nokkur var ég bara komin með þetta.

Ég byrja efst og vinn mig niður stífluna. Efst fæ ég mjög ákveðið högg og setti það adrenalínið vel af stað. Fyrsti fiskurinn tók svo er ég var komin hálfa leið frá efstu steinum niður að stíflu og var það um kl 11. Undir var Black Ghost Zunker sem ég fann í vasa utan á veiðitöskunni og kallaði á mig. Nú byrjaði ævintýrið og á klukkutíma komu í háfinn 5 laxar og einn misstur þar sem þeir voru teknir mjög hratt og ákveðið í háfinn. Ég hafði lent í torfu sem var greinilega mjög viljug að taka. En í einu af æsingskastinu sleit ég fluguna af og átti því  ekki aðra. Fjörið datt því miður niður þar sem trúin með næstu flugu var ekki sú sama. Hér tók ég smá pásu og þá er nú gott að búa nálægt. Fór svo aftur út eftir rólegan mat. Þá var stefnan tekin á Stokkanna. Þar ætlaði ég sko að taka sjóbirtinginn eða flottan silung en nei tvíhendan var ekki með og því ekkert að frétta. Nei án djóks þá var bara ekkert að frétta í stokkunum sem yfirleitt hafa verið mínir fengsælustu fram til þessa.

Áin var mjög vatnsmikil og lituð. Sama hvað reynt var þá gaf hann sig ekki þar. Þá var haldið niður í Túnhyl sem er einn af mínum uppáhalds í þessari á. Vegna vatnsmagns var hylurinn smá erfiður við að eiga og tók ég því tvíhenduna aftur. Flugan sem nú varð fyrir valinu var í sama vasa í veiðitöskunni og hin og í þetta sinn var það Hvítur Dýrbítur með gúmmílöppum. Eftir nokkur köst bölvaði ég að, ég væri búin að festa. Ég byrja að reyna að toga í festuna og það er eins og ég sé að draga inn trédrumb eða þúfu sem ég hef fest í. Ég hala inn á hjólið til að rykkja þessu inn en þegar ég lyfti stönginni og tek í festuna þá bara tekur hún á móti. Skemmtilegar svona óvæntar tökur. Þessi var bara mjög öflugur 65 cm hængur sem lét aðeins hafa fyrir sér.

Var næst haldið aftur upp í Stíflu til að ljúka þessum frábæra degi. Veðrið var bara eins og best verður á kosið. Ég fer efst í Stífluna í von um að næla í sjóbirting en eftir nokkur köst er enn einn laxinn kominn á. Þarna ákvað ég að enda þennan dásamlega dag. Vonandi er þetta forsmekkur á dásamlegt veiðisumar,“ sagði María Hrönn enn fremur.