Maríulaxinn kom

Það er mögnuð tilfinning sem veiðimenn þekkja þegar maríulaxinum er náð og spennan, tilhlökkunin ásamt stressinu sem fylgir því að ná honum inn þekkjum við öll og hvað þá þegar verið er að tala um þann fyrsta.
Það var núna í lok ágúst sem Andrea Anna veiðikona frá Akranesi var við veiðar í Eystri Rangá og til stóð að ná honum. Undirbúningurinn og spennan var áþreifanleg í bílnum á leiðinni austur og gömlu veiðigleraugun frá ömmu sem höfðu verið með brotna spöng voru nú viðgerð og veiðikonan til í slaginn og ekkert til fyrirstöðu með að ná þeim silfraða.

Það var komið kvöld á fyrstu vaktinni og það var eitthvað í loftinu birtan var orðin dulmögnuð þar sem síðustu geislar sólarinnar brugðu gullinni birtu á veiðistaðinn og Rangárvaðið skartaði sínu fegursta þegar línan lagðist mjúklega á vatnsflötinn ein mending og þá strekktist á þung taka og stönginni var lyft „hann er á“ eftir snarpa baráttu þar sem veiðikona og fiskur tókust á nálgaðist fiskurinn háfinn og viðstaddir héldu niður í sér andanum þar til hann kom í háfinn og óhætt að segja að veiðikonan hafi upplifað fullkomnun í baráttu við þann fyrsta og „þetta var geðveikt“ ómaði í ágústkyrrðinni.

/Reynir Friðriksson