Sá ég spóa

Spói er stór vaðfugl, háfættur og rennilegur. Hann er grábrúnn með ljósum fjaðrajöðrum að ofan, á bringu og niður á kvið en annars ljós á kviði og neðan á vængjum, með dökkbrúnan koll og augnrák en ljósa brúnrák og kverk. Hvítur gumpur og neðri hluti baks eru áberandi á flugi. Ungfugl er svipaður en goggur styttri og beinni. Kynin eru eins, en kvenfuglinn ívið stærri. 

Á flugi þekkjast spóar á hröðum vængjatökum. Þeir fljúga oft um í hópum síðla sumars, áður en þeir yfirgefa landið. Spóinn er annars fremur ófélagslyndur. Hann tyllir sér oft á háan stað, t.d. fuglaþúfu, og vellir. Söngur spóans, vellið, er eitt af einkennishljóðum íslenska sumarsins.

Fæða og fæðuhættir: 
Skordýr, köngulær, sniglar, ormar, krabbadýr og ber síðsumars. Langur goggurinn nýtist vel til að grípa fæðu jafnt á yfirborði sem í mjúkum leir.

Fræðiheiti: Numenius phaeopus
Text: Fuglavefurinn
Mynd: María Gunnarsdóttir